بيان آيه 28 قرائت : حسن و مجاهد و يعقوب و سهل « تقية » خوانده‌اند و ديگر قراء تقاة قرائت كرده‌اند . اعراب : معنى من در كلمه « دون المؤمنين » ابتداء غايت است و تقدير جمله چنين است : « لا تجعلوا ابتداء الولاية مكاناً دون المؤمنين » يعنى آغاز و سرچشمه ولايت خود را مكانى غير از مؤمنان قرار مدهيد و كلمه دون ( پايين‌تر ) مكانى و محسوس نيست بلكه بمعنى پست‌تر و پايين‌تر كه رتبهء معنوى است مىباشد چنان كه وقتى مىگويى زيد دون تست غرض اين نيست كه زيد در زمينى پست و پايين ايستاده و تو در مكانى بالا بلكه معنى اينست كه زيد مقام و رتبه‌اش كمتر از تست و كلمه من در جمله « فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ » جار و متعلق بفعل محذوف است و عامل آن همان عامل در ( فى شىء ) است و جمله « أَنْ تَتَّقُوا » در محل جر است به باء محذوف يا در محل نصب بحذف حرف جر ( منصوب بنزع خافض ) . تفسير : چون خداوند در آيات قبل بيان فرمود كه مالك دنيا و آخرت و قادر بر عزيز و ذليل كردن است مؤمنان را از دوستى و ولايت ( آقا قرار دادن ) دشمنان خدا كه هيچگونه عزت و ذلتى بدست آنها نيست نهى فرموده تا همواره مايل و راغب بچيزهايى كه نزد خدا و اولياء خدا و مؤمنان است باشند نه بدانچه نزد دشمنان خدا و كافران است پس فرمود : لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ - ( مؤمنان كافران را دوست و اولياء خود